کجايند فاطميون؟!

سه شب شور و عزا همزمان با شهادت بي بي دو عالم حضرت صديقه کبري فاطمة زهرا (سلام الله عليها) از طرف هيئت مهدويون قم برپا شد .

شب اول و دوم ، با سخنراني حجة الاسلام سيد احمد بحرالعلوم و مداحي برادران سيد رضا تحويلدار و حاج مهدي برکي برگزار گرديد .

گزيده اي از سخنراني : حضرت زهرا (سلام الله عليها) بزرگترين حامي و فدائي ولايت بود . حضرت فاطمه (عليها السلام) شيداترين پروانه شمع امامت بود . حضرت فاطمه (سلام الله عليها) پروانه عاشقي بود که با سوختن و فداسازي خويش ولايت مداري و امام محوري را به همگان آموخت . آري ! اين فاطمه (عليها السلام) بود که به همگان آموخت امام بر حق چونان کعبه است که تمام مردم بايستي بر گرد او طواف نمايند ، نه او بر گرد مردم . اين فاطمه (عليه السلام) بود که عاشقانه ترين پاسداشت را از حريم امامت روا داشت . اين فاطمه (عليها السلام) بود که يگانه ترين اسوه دهي را در همراهي با ولايت ادا ساخت . همو که پهلويش شکست و در خون نشست ، اما لحظه اي از ياري ولي امر خويش از پاي ننشست . حماسه فاطمي ، چنان در اوج بي مثالي است که پژواک روح بخش آن تا قيام قيامت در گوش جان جهان طنين انداز خواهد ماند . و اينک ضروري ترين عرصه اي که بايستي در آن به فاطمه زهرا (سلام الله عليها) اقتدا کرد ، عرصه ولايت مداري و امام سالاري است .

فرازي از حديث بلند امام صادق (عليه السلام) : ...در آن هنگامه پر غوغا ، به ناگاه ندايي از جانب جبرئيل تمام همهمه ها را فرو مي نشاند : چشم هايتان را فرو افکنيد تا فاطمه (عليها السلام) دختر محمد (صلي الله عليه و آله) عبور نمايد ! در پي اين ندا ، هيچ پيامبري ، هيچ صديقي و هيچ شهيدي باقي نمي ماند ، مگر آنکه چشمانشان را از روي احترام فرو افکنند . ناقه فاطمه (سلام الله عليها) ، با هدايت جبرئيل ، از عرصه محشر مي گذرد تا در مقابل عرش پروردگار قرار مي گيرد . حضرت زهرا (عليها السلام) از ناقه فرود مي آيد و زبان به تظلم خواهي مي گشايد . از جانب خداوند ندا مي رسد : «فاطمه ! اي حبيبه من ! بخواه که هرچه بخواهي ، عطا مي شود ... به عزت و جلالم سوگند که ظلم هر ستمکاري را خودم مجازات مي دهم .» پس ، فاطمه عرضه مي دارد : «کجايند فرزندان فاطمه و شيعيان او ؟!» در پي اين نداي رحماني ، فرشتگان رحمت ، فرزندان ، شيعيان و محبان حضرت فاطمه (عليها السلام) را در برمي گيرند و به دنبال آن حضرت وارد بهشت برين مي گردانند.»