محفل هفتگي هيئت مهدويون قم با سخنراني حجةالاسلام سيد علي بحرالعلوم ميردامادي برگزار شد .
ايشان در سخنراني خود بيان داشت : حضرت آدم (عليه السلام) اولين پيامبري بود که بر مصائب امام حسين (عليه السلام) در روز عاشورا اشک ريخت و به اين وسيله ، توبه اش مورد تقرب درگاه خداوند متعال واقع گرديد . حضرت آدم (عليه السلام) که به خاطر «ترک اولي» به زمين منتقل شده بود ، از اين جهت سخت نگران بود ، تا آن که خداوند متعال به ايشان کلماتي را آموزش داد تا بتواند مورد توجه قرار گيرد .
در سوره بقره آيه 37 خداوند متعال مي فرمايد :
«وَ تَلَقّي آدَمُ مِن رَبِّه کَلِماتِ فَتابَ عَلَيهِ ...»
پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله و سلم) درباره اين آيه شريفه مي فرمايند : چون خداوند متعال خواست توبه آدم را مورد توجه قرار دهد ، به او آموخت که بگويد :
(يا حَميدُ بِحَقّ مُحَمَّد وَ يا عاليُ بِحَقِّ عَلِيّ وَ يا فاطِرُ بِحَقِّ فاطِمَة وَ يا مُحسِنُ بِحَقِّ الحَسَنِ وَ يا قَديمَ الإحسانِ بِحَقِّ الحُسَينِ)
وي افزود : در کتاب خصائص الحسينيه چنين نقل شده است : «هنگامي که به نام مقدس اباعبدالله الحسين (عليه السلام) رسيد و نام آن حضرت را به زبان آورد ، باشنيدن اين نام قلب ايشان شکست و اشکشان جاري گشت و چون سبب اين امر را از جبرئيل پرسيد ، در جواب عرض کرد : اي آدم ! او فرزند شماست و به مصيبتي دچار مي شود که تمام مصائب عالم در برابر آن کوچک مي باشد . حضرت آدم (عليه السلام) فرمود : آن مصيبت چيست ؟ جبرئيل گفت : اي آدم ! فرزند تو ، در حالي که تشنه است و از وطن دور افتاده و تنها و بي ياور است ، کشته مي شود . آن قدر تشنگي بر او اثر مي گذارد که عالم به نظرش تيره و تار گردد و هرچه فرياد مي زند : آه از تشنگي ... آه از کمي يار ! ... جواب ايشان را کسي نمي دهد ، مگر با شمشيرهاي برهنه و برنده ... سپس حضرت آدم (عليه السلام) و جبرئيل هر دو به شدت گريه کردند . اين گريه سبب تقرب حضرت آدم (عليه السلام) شد و آن روز را «عرفه» و آن مکان را «عرفات» ناميدند.
|
|
|