تا كي سرگردان كوي تو باشيم...؟!

«يا ابانا استغفرلنا ذنوبنا انا كنا خاطئين» سوره يوسف آيه 97

خدايا ! ماه محرم ديگري هم در حال گذر است ، تا به كي ما سرگردان كوي تو باشيم.

خدايا ! تا به كي سالهاي غيبت بيايند و ما در اين سرگشتگي بمانيم.

خدايا ! ما زندانيان زندان بزرگ غيبت ميدانيم كه اين زندگي حقيقي ما نيست ، بلكه اين مدت محكوميت ما در اين زندان است كه بسياري از ما به حبس ابد (تمام عمر) محكوم شده ايم .

خدايا ! تا به كي ايام محرمهاي عمر خود را پشت سر گذاريم و به غربت و مظلوميت حسين (عليه السلام) تو ناله و فغان سر دهيم. تا به كي بر مصائب زينبب (سلام الله عليها) اشك ماتم بريزيم و اميد به اجابت ناله هاي خود در هر صبح جمعه داشته باشيم آنجا كه فرياد « اين الطالب بدم المقتول بكربلا» سر ميدهيم.

خداي من ! مي دانم گناهان ما باعث طولاني شدن عصر غيبت شده اما اي خداي مهربان ! تو ارحم الراحميني ، تو غفوري ، عفو تو بي نهايت است همانطور كه فرستاده عزيزت حضرت محمد بن عبدالله كه صلوات و رحمت بي پايان تو بر او و آل پاكش باد كه به آن جوان گنه كار فرمود : گناه تو بزرگتر است يا اين كوه ؟ او گفت : گناه من ! فرمود گناه تو بزرگتر است يا ...؟ او گفت گناه من ! تا آنكه رسول رحمت برآشفت و فرمود : گناه تو بزرگتر است يا عفو پروردگار ؟ آن جوان ديگر نتوانست پاسخ قبل را تكرار كند و با كمي فاصله گفت عفو پرورگار بزرگتر از گناه من است.

اينك اي مهربانترين مهربانان ! ميدانيم كه عفو تو بزرگ تر از گناهي است كه ما كرده ايم و آنقدر در اين گناه بي اعتنايي به امام زمان (عجل الله تعالي فرجه) مانده ايم كه براي ما يك امر عادي شده و با آن خو گرفته ايم.

خدايا ! از اين گناه بزرگ ما كه كوهها را لرزانده و درياها را مضطرب كرده و ماهيان را گريان نموده و ما را در اين زندان بزرگ غيبت حبس نموده ، درگذر.

پروردگارا ! اين ماه محرم را ماه آزادي ما از زندان غيبت در كنار منتقم خون حسين (عليه السلام) قرار بده .  «آمين يا رب العالمين»